Loading…

“Eindelijk zit ik goed in mijn vel”

Nicole Witjes (29) kampte jarenlang met overgewicht, wat haar erg onzeker maakte. Ze volgde strenge diëten, maar die boden geen structurele oplossing. Toen collega’s positieve verhalen vertelden over een gewichtsconsulente, moest ze een drempel over om die in te schakelen. Nu is ze blij dat ze de stap heeft gezet. ‘Ik kan weer helemaal mezelf zijn.’ 

De kilo’s vlogen eraan

Overgewicht werd voor Nicole een probleem in de jaren dat ze haar baan met een studie combineerde. “Ik werkte vier dagen in de week als registeraccountant, wat erop neerkwam dat ik meer dan veertig uur per week maakte. Daar kwam mijn studie, waar ik gemiddeld zestien uur per week in stak, nog bij. Sporten en gezond eten schoten erbij in. ’s Avonds at ik vaak op kantoor, pizza of patat, meer keuze was er niet. En de avonden dat ik thuis at, warmde ik meestal een magnetronmaaltijd op.”

De kilo’s vlogen eraan en Nicole zat steeds slechter in haar vel. Het werd tijd dat er een knop om ging. “Ik schafte vol goede moed een boek van Sonja Bakker aan, maar haar dieet was zo ontzettend streng dat ik het maar drie dagen volhield. Doordat ik had opgegeven, voelde ik me nog slechter over mezelf. Bovendien werkte het niet echt motiverend om opnieuw met een dieet te starten.”

Doe er wat aan

Toch overwon de wens om af te vallen en daarom ondernam Nicole een nieuwe poging. “Ik ontdekte de app van Weight Watchers en daarmee lukte het wel. Ik viel kilo’s af en kwam aardig in de buurt van mijn streefgewicht. Voor mijn gevoel had ik mijn doel bereikt en kon ik met het dieet stoppen. Daarna werd ik niet meer begeleid en verviel ik in mijn oude leefpatroon.”

Opnieuw kwam Nicole aan en voor ze het wist, woog ze weer evenveel als voor haar dieet. Haar omgeving hielp ook niet echt mee. “Als ik met vrienden of kennissen het gesprek over mijn gewicht wilde aangaan, zeiden ze altijd: ‘Nee joh, dat valt wel mee.’ Dat is natuurlijk goed bedoeld, maar ik had er meer aan gehad als iemand een keer zei: ‘Je hebt gelijk, doe er wat aan.’” Ondertussen bleef haar onzekerheid groeien. “Ik heb een paar zomers achter elkaar de zonvakantie overgeslagen, omdat ik me daar niet meer lekker bij voelde, terwijl ik voorheen altijd zo van zulke vakanties kon genieten. Nu verruilde ik zonbestemmingen voor stedentrips.

Dat mijn leven er zo onder leed, was natuurlijk een teken dat er echt iets moest veranderen.” Gelukkig kwamen collega’s niet veel later met enthousiaste verhalen over een gewichtsconsulente, die je liet afvallen met behoud van levensgeluk. Het klonk bijna te mooi om waar te zijn, maar de aandacht van Nicole was getrokken. 

Met de billen bloot

Hoewel ze niets liever wilde dan haar probleem aanpakken, moest Nicole nog wel een flinke drempel over. “Bij mijn eerdere dieetpogingen hoefde ik niemand in de ogen te kijken. Dat boek en die app voelden heel veilig, nu moest ik voor het eerst mijn verhaal met iemand delen, dat vond ik doodeng. Ik durfde de telefoon niet op te pakken, daarom besloot ik een mail te sturen. Adma Cannegieter, mijn gewichtsconsulente, belde mij terug en was vanaf het eerste moment zo positief, dat haar warmte door de telefoon heen leek te stralen. Ze zei dat het niet uitmaakte wat we ervoor moesten doen, maar dat we er samen voor gingen zorgen dat ik van die overtollige kilo’s verlost zou worden. Toen ik ophing, voelde ik een extreme opluchting: ik had de juiste persoon gevonden om dit gevecht mee aan te gaan.”

Dankzij het telefoongesprek ging Nicole vol goede moed naar haar eerste consult. Die afspraak bleek een eyeopener. “Adma legde me tijdens het gesprek alles uit over de voedingswaarde van producten en hoe ik verpakkingen moest lezen, er ging een nieuwe wereld voor me open. Ik ontdekte dat ik producten die ik door eerdere diëten liet staan, best mocht hebben.  Maar ook dat tussendoortjes waar ik het kwaad niet van inzag, behoorlijk aantikten. Winegums bijvoorbeeld, samen rekenden we uit dat één zo’n snoepje gelijk staat aan het eten van een suikerklontje. Als je dat weet, laat je het wel uit je hoofd om er nog een te nemen. Andersom nam ik geen boter meer, terwijl je dat, als je de juiste soort kiest, met mate mag eten. Het was zo leerzaam om dat te ontdekken.”

Nieuw leven 

Een andere ontdekking die Nicole deed, was dat ze niet vaak genoeg at. “Ik at drie keer per dag en lette tijdens de lunch altijd heel erg op wat ik nam. Dat had een negatief effect op mijn verbranding. Adma leerde me dat ik regelmatig moest eten, zes keer per dag. Dat doe ik nu en daarbij let ik erop dat ik vezels eet die ervoor zorgen dat mijn spijsvertering beter werkt. Ook houd ik beter in de gaten hoeveel ik eet, ik kan porties nu beter inschatten en weet wat mijn lichaam nodig heeft.”

Nicole kreeg de smaak te pakken en inmiddels is haar leven op meerdere vlakken veranderd. “Ik ben ook begonnen met sporten. Dat doe ik bij een sportschool die speciaal voor vrouwen is. Klinkt misschien tuttig, maar het werkt heel stimulerend, er werken meer vrouwen aan hun gewicht en daar praten we heel open over, na de les met een kopje thee erbij. Daardoor ontstaan vriendschapsbanden die als een stok achter de deur werken om elke week te gaan.”

Ook op werkgebied heeft Nicole het roer omgegooid. “Ik heb een nieuwe baan als controller, deze functie heeft veel meer structuur, waardoor ik op tijd thuis ben om zelf te koken. En het grappige is: ik heb ontdekt dat ik het heel leuk vind om te doen. Ik heb allemaal lekkere, gezonde kookboeken gekocht. Waaronder een met honderd maaltijdsalades. Nooit gedacht dat ik dat zo lekker zou vinden, vroeger vond ik dat voer voor konijnen.”

Flexibel streefgewicht

In haar omgeving moeten mensen nog wel wennen aan Nicole’s nieuwe levensstijl. “Er zijn mensen die zeggen: ‘Je bent nu wel slank genoeg, dus je kunt stoppen.’ En ik heb een vriendin met wie ik altijd een vette hap ging halen. Dat vind ik nu niet lekker meer, wat zij lastig vindt. Maar ik zit eindelijk goed in mijn vel, dus blijf zo leven. Mijn eerste streefgewicht was 73 kilo, maar toen ik dat bereikte, merkte ik dat er nog wel wat af kon. Ik besloot voor een flexibel streefgewicht te gaan omdat je dan wat kunt schommelen en je niet gedemotiveerd raakt als je een dag iets meer weegt. Nu ben ik blij als ik tussen de 67 en 70 kilo weeg, daar heb ik de hele zomer tussen geschommeld, dus ik ben tevreden.” Toen Nicole net bij Adma liep, was ze heel streng voor zichzelf, nu weet ze dat beter te relativeren. “Je komt elke dag met verleidingen in aanraking, die probeer ik te verkleinen door met een lijstje naar de supermarkt te gaan en met een grote boog om de snoeptrommel op kantoor te lopen. Maar met traktaties vind ik het lastig om altijd ‘nee’ te zeggen. Adma wees me op het boek Zoveel suiker en vet van Brigit Kors. Daar staat in hoe je het eten van een product kunt compenseren met lichaamsbeweging. Om bijvoorbeeld de kilocalorieën van een croissant te verbranden, moet je 35 minuten wandelen of 30 minuten fietsen. Dat maakt voeding heel inzichtelijk en zorgt ervoor dat ik nu soms ‘ja’ zeg tegen een stukje taart en het er ’s avonds weer aftrain in de sportschool.”

Nicole is nog elke dag blij dat ze een gewichtsconsulente in de arm heeft genomen. Ook nu ze haar streefgewicht heeft bereikt, blijft ze Adma bezoeken. “Samen maken we een stabilisatieplan en ondertussen kan ik blijven genieten.”